Obfite miesiączki - leczenie i kiedy zrobić badania
Miesiączka jest obfita, gdy przecieka przez zabezpieczenia, zmusza do wstawania w nocy, daje duże skrzepy albo prowadzi do niedokrwistości. To nie jest coś, co trzeba znosić - obfite krwawienia zwykle da się leczyć, a wcześniej ustalić ich przyczynę.
Kiedy krwawienie jest już za obfite
Przewlekle obfite krwawienia często prowadzą do niedoboru żelaza, dlatego nie warto ich bagatelizować. Jeśli rozpoznajesz te sygnały u siebie lub bliskiej osoby, to znak, żeby się zbadać:
- Konieczność zmiany podpaski lub tamponu co 1-2 godziny.
- Skrzepy większe niż moneta dwuzłotowa.
- Krwawienie utrzymujące się dłużej niż 7 dni.
- Zmęczenie, bladość, duszność - możliwe objawy niedokrwistości.
Skąd biorą się obfite miesiączki
Obfite krwawienia to objaw, a nie choroba sama w sobie. Przyczyn bywa wiele, dlatego lekarz zleca zwykle morfologię, ferrytynę, TSH oraz USG - żeby leczyć źródło problemu, a nie tylko skutek.
- Mięśniaki i polipy macicy.
- Adenomioza.
- Zaburzenia hormonalne i cykle bezowulacyjne.
- Choroby tarczycy i zaburzenia krzepnięcia.
- Wkładka miedziana.
Możliwości leczenia
Który wariant będzie właściwy, zależy od przyczyny, wieku i planów rozrodczych. Leki na receptę lekarz zapisuje po konsultacji, gdy nie ma przeciwwskazań.
- Kwas traneksamowy (Rp) - zmniejsza krwawienie, przyjmowany w dni obfitego miesiączkowania.
- Leki przeciwzapalne (ibuprofen, naproksen) - ograniczają krwawienie i ból.
- Antykoncepcja hormonalna (Rp) - reguluje cykl i zmniejsza krwawienia.
- Wkładka z lewonorgestrelem (np. Mirena) - często pierwszy wybór przy przewlekle obfitych miesiączkach.
- Preparaty żelaza - przy stwierdzonej niedokrwistości.
Kiedy koniecznie do lekarza stacjonarnie
Teleporada z e-receptą sprawdza się przy leczeniu wcześniej ustalonej przyczyny, ale nie zastępuje diagnostyki nowych, niepokojących objawów. Pilnie zgłoś się do gabinetu, gdy pojawia się któryś z nich:
- Krwawienie po menopauzie - zawsze wymaga pilnej diagnostyki.
- Nagłe, bardzo obfite krwawienie z osłabieniem lub omdleniem.
- Krwawienie między miesiączkami lub po stosunku.
- Brak poprawy mimo leczenia.